آرام می بارند

آرام تر از گریه ی دیوارها

      وقتی باد تقدیر خرابشان کرده

               روی جنازه ی کودکی که هنوز زنده است

ابرهای آذرماه

احساس می وزد

از لابه لای بوته های لحظه هایی

      که غنچه هایشان پژمرده باز می شوند

جنازه ی کودکی که هنوز زنده است

دارد شعر می گرید

اینجا کسی عروض بلد هست؟